เกือบ...ขำไม่ออก....

 


การที่เราได้อยู่ใกล้ชิดเด็ก ๆ มันก็แปลกไปอีกแบบนะ ทำไมเราถึงรักและก็ห่วงพวกเขามากเสียเหลือเกิน ทั้ง ๆ ที่เด็ก ๆ เหล่านั้น ก็มีทั้งพ่อและแม่ที่คอยห่วงใยพวกเขาอยู่ คงจะจริงเหมือนเขาว่านะ บ้านหลังที่สองคือโรงเรียน...นั่นเอง พอเด็ก ๆ มาเรียนหนังสือก็กลายเป็นลูกของครู ไม่ว่าจะกิน จะนั่ง จะเดิน จะวิ่ง จะเล่น จะเรียน และอีกสารพัด...นับไม่ถ้วน ก็ต้องอยู่ในสายตาของครู ส่วนครูเองเช้ามาก็แหกปากบ่น ๆ ไม่รู้ว่าบ่นไปแล้วเด็ก ๆ จะเข้าใจหรือเปล่า เพราะเด็กเหล่านั้น ก็เพิ่งจะอยู่ชั้น ป.2 บางครั้งบ่นจนปากจะฉีกถึงหูแล้ว ก็ยังมองหน้าเหมือนไม่รับรู้ จนบางทีเหมือนยั่วโมโห ทำให้เราโกรธ จนทนไม่ไหวอยากจะตีก็มี แต่ถ้าหากวันไหนโรงเรียนปิด ทำไมเราถึงรู้สึกเหงาคิดถึงพวกเด็ก ๆ จังลย.....เอ..จะมีครูที่มีความรู้สึกเหมือนเราบ้างหรือเปล่านะ ตอน เกือบ...ขำไม่ออก... เราเป็นครูประจำชั้น ป.2 มีนักเรียนทั้งหมด 32คน แบ่งเป็นเด็กผู้หญิง21คน และเด็กผู้ชายซะ 11คน ในห้องนี้มีทั้งเด็กเก่ง ปานกลาง และเด็กที่เรียนอ่อน บางคนก็น่ารัก บางคนก็แสบน่าดู ยอกย้อน ทั้ง ๆ ที่เราก็สอนเรื่องมารยาททุกวัน เด็ก ๆ ห้องนี้ในแต่ละวันจะสร้างวีรกรรม ไม่ค่อยจะซ้ำกัน ให้ครูได้ปวดหัวอยู่เรื่อย มีอยู่วันหนึ่งเป็นช่วงพักกลางวัน ครูพานักเรียนเดินแถวไปรับอาหารกลางวัน เพราะโรงเรียนมีอาหารกลางวันให้นักเรียนกินฟรี เด็ก ๆ รับอาหารครบทุกคน ไปหาที่นั่งทานตามโต๊ะ กลุ่มใครกลุ่มมัน ทีนีถึงคิวของครูก็ต้องไปทานข้าวบ้าง ที่ครูจะไปนั่งทานข้าวก็คือห้องเรียน ครูประชั้นส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสได้ไปทานข้าวข้างนอก หรือเสวนากับใคร เพราะในขณะที่ทานข้าวนั้นก็ต้องสอนซ่อมเสริมให้เด็กที่เขียนไม่ได้ อ่านไม่ออก ไปด้วย วันนั้นก็เช่นเดียวกัน เราก็ทำตามปกติ เพิ่งจะตักข้าวทานได้ประมาณ 3 คำ ก็มีนักเรียนหญิงกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามาบอก ครูขา ๆ พวกผู้ชายติดอยู่ในห้องน้ำค่ะ ครูก็กำลังทานข้าวเลยตอบไปว่า อือ..ช่างมันเถอะ เดี๋ยวมันก็เปิดออกมาเอง... สักพัก...ครู นึกได้ (เพิ่งจะคิดตามคำพูดของเด็ก) เลยย้อนถามเด็ก ๆ ไปว่า ห๋า..เมื่อกี้พวกเธอว่าอะไรกันนะ เด็ก ๆ ตอบว่า พวกผู้ชายเขาติดอยู่ในห้องน้ำกันค่ะ ครู......งานเข้าอีกแล้วสิเรา รีบวางช้อน จ้ำอ้าวไปห้องน้ำ....พอไปถึงห้องน้ำ อาคารนี้มี 4 ชั้น เหตุเกิดชั้นบนสุดซะด้วย มีห้องน้ำทั้งหมดอยู่ 4 ห้อง ปรากฎว่าห้องริมสุด ประตูปิดอยู่ แต่ว่า...ทำไม มีเสียงพูดคุยกันอยู่ข้างในห้องน้ำตั้งหลายคน ครู... ตะโกนด่าเข้าไปก่อนเลยว่า..นี่พวกเธอเข้าไปทำอะไรกันในห้องน้ำพร้อมกันตั้งหลายคนแบบนั้น.. สักพักก็มีเสียงเด็กชายคนหนึ่งตอบกลับมาว่า เข้ามาฉี่ครับครู ครู...ตกใจ ห๋า..อะไรนะ เข้าไปฉี่ในนั้นพร้อมกันนี่นะ เปิดออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ... แล้วเด็ก ๆ ก็ตอบว่าประตูมันเปิดออกไม่ได้ครับครู ตอนนั้นรู้สึกโมโหมาก:angry: แต่ในขณะเดียวกันก็เกิดความสงสาร กลัวว่าเด็กจะร้องให้ ไม่มีอากาศหายใจ ครู...เอางี้นะลูก เดี๋ยวครูไปหาอะไรมางัดประตูออกให้นะ ใจเย็น ๆ สักพักครูกลับมาและงัดประตู...ปฎิหารไม่มี เพราะประตูไม่เปิดออก....ต้องเดือดร้อนถึงภารโรง ครูโทรตามภารโรง.. เวลาผ่านไปก็เกือบ 10 นาที ภารโรงมาถึง ใช้เครื่องมืองัดประตูก็ไม่ยอมเปิด ภารโรงต้องปีนห้องน้ำห้องข้าง ๆ เข้าไปงัดลูกบิดจากข้างในออกมา โอ้โฮ... พอประตูเปิดออกมาได้เท่านั้นแหละ ครูเกือบช็อก เพราะเด็กที่ติดอยู่ในห้องน้ำ นับแล้วมีตั้ง 8 คน ไปอยู่ในนั้นกันได้งัย...ไม่เข้าใจ แต่ละคนแสบ ๆ ทั้งนั้น ออกจากห้องน้ำมา ท่าทางสลดทุกคน บางคนร้องให้ บางคนเปียกเหงื่อ บางคนมีกลิ่นปัสสวะ ติดตัวมาเลย..แถมถูกครูทำโทษ ให้ขัดห้องน้ำอาทิตย์นั้นทั้งอาทิตย์ งานนี้หากช้า..... เด็กขาดอากาศหายใจ ครูก็ขำไม่ออกเหมือนกันนะ.......(จบ).....อนาคตการเป็นครูจบ นี่เป็นอุทาหรณ์อีกอย่าง....



เมื่อ : 09 ธ.ค. 53 11:51:25
โดย : soonsoy