ส้นตีน...กับยอดหญ้า..

 


ยอดหญ้า...ถูกส้นต้นเหยียบย่ำ...ก็ร่ำไห้...เจ็บปวด...เจ็บปวด...ท้อแท้...สิ้นหวัง...ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป... ผีเสื้อน้อย...บินมาเกาะข้างๆ...แล้วถามว่า...เจ้าร้องไห้ทำไม...? เราน้อยใจ...เราเกิดมาเป็นยอดหญ้าหญ้าผู้ต่ำต้อย... ถูกคน...หมู...หมา...แมว...เหยียบย่ำทุกวัน... เราไม่มีเกียรติ...เราไม่มีศักดิ์ศรี...เราไม่มีคุณค่าเลย โอ...ยอดหญ้า...เจ้าคิดผิดแล้ว... เจ้าคือยอดหญ้าผู้มีคุณค่าสูงส่ง...สูงกว่าสิ่งต่างๆ อีกมากมาย... เอ๊ะ...เราคิดว่าเราต่ำที่สุดแล้ว...ยังมีสิ่งอื่นที่ต่ำกว่าเราอีกหรือ...? เจ้ายอดหญ้าเอ๋ย...โดยปกติแล้ว...เธอไม่ได้ต่ำต้อย... แต่ที่เธอคิดว่าเธอต่ำ...เพราะเธอมัวแต่แหงนมองที่สูง... เธอลืมล้มลงมอง... ผืนดิน...ตัวหนอน...และไส้เดือน...



เมื่อ : 10 ธ.ค. 53 18:22:12
โดย : soonsoy