[วุฒิภาวะ 18+] 1 เดือน ที่เราต้องจากกัน T T

 


เราทะเลาะกันเรื่องเวลาค่อนข้างบ่อย งานเราไม่ใช่งานประจำ ทำเมื่อไหร่ก็ได้ นอนคนละเวลา ทำให้ไม่มีเวลาให้กัน เราจึงทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยมาก
บีรู้สึกเขาไม่สนใจ เขารู้สึกว่าบีต้องการเขามากเกินไป หลังๆเขาเริ่มอยากมีอิสระมากขึ้น จะเลิกกันก็หลายครั้ง จะกลับบ้านอีกก็หลายครั้ง
มีทั้งบีไล่ และกดดันให้เขาต้องขอกลับ ทั้งบอกเลิก แต่สุดท้ายถ้าเค้าไม่มาขอโทษ และเก็บของไปจริงๆ บีก็จะพูดให้เค้าอยู่ต่อ หลายครั้งมาก
แต่ก็พยายามปรับตัวตามที่บีบอกตลอด ตัวบีเองก็ค่อยๆปรับตัวให้ใจเย็นลง และปล่อยเขามากขึ้น เพื่อประคับประคองความรักของเรา

ป.ล. เค้าไม่มีโทรศัพท์ค่ะ ต้องโทรผ่านคุณแม่เค้าเท่านั้น ซึ่งเค้าก็สั่งว่า เค้าจะไม่รับ


18 มกรา
มีเหตุให้ทะเลาะกัน เขาเก็บของจะกลับจริงๆ บีเบื่อที่จะต้องทำแบบนั้น  เลยปล่อยเขากลับไป คิดซะว่าเดี๋ยวก็คงทำใจได้
แต่พอเมื่อต้องแยกกัน บีคิดถึง และทำใจไม่ได้ เขาเองก็ไม่ออน msn ทำให้เราฟุ้งซ่านไปใหญ่

21 มกรา
พอเขาออน ก็คุยด้วยคำพูดแข็งๆ บอกไม่อยากคุย ไม่อยากเห็น บีขอคืนดีกับเขาตลอด ให้เหตุผลที่ทำกับเขาแบบนั้นเพราะอะไร
เขาบอกแค่ว่า พอถึงแบบนี้ บีค่อยมารักมาต้องการเขา เขาเลยบอกว่า ถ้าไม่เลิกพิมพ์อะไรแบบนี้ เขาจะหายไปอีก
แต่บีขอร้อง ให้ออน อย่างน้อยอยากบอกอะไรก็รู้ว่าพิมพ์ไปแล้วเห็น 

22มกรา
บีไม่กล้าแม้แต่จะพิมพ์อะไรไป แต่อยู่ดีๆ เขาก็หายไปอีก

23 มกรา
บีตัดสินใจไปหาเขาที่บ้าน แรกๆเขาก็ทำไม่สนใจ แต่สุดท้ายเขาก็มานั่งข้างๆ กอดเราไว้ ต่างคนต่างร้องไห้ เขาบอกเขายังไม่พร้อมที่จะอยู่กับเราอีกครั้ง
บีก็เลยคิดว่าจะไปอยุ่กับเขาที่นั่น แต่อาจจะเช่าอยู่ข้างนอก ไม่ไกลจากบ้านเขานัก ก่อนกลับ เขาก็เหมือนจะตกลง รกจะออกจำเป็นต้องแยกกัน

24 มกรา
เราคุยกันน่ารักเหมือนเดิม เหมือนที่เราคุยกันใหม่ๆ ความรู้สึกกลับมา แคร์ ถามทำอะไรอยู่ เริ่มมีการแอบไปอ่านเฟสบุคเรา(มีคนมาจีบเราอยู่)
ถามเราว่ารักเขาไหม ขอเปิดกล้อง ขอพาส msn เข้ามาดูว่าเราคุยกับใคร มีการทะเลาะจนเลิกคุย เพราะเรื่องหึงผู้ชายคนอื่นที่เข้ามา แต่แล้วสุดท้าย
เค้าก็ขอโทษ และขอเราเป็นแฟนกลับมาดีกันเหมือนเดิม วันวาเลนไทน์ก็ชวนไปหา

28 มกรา
เราบอกเขาไปสมัครงานในกรุงเทพ(ถ้าเราได้งานเราไม่สามารถไปอยู่ต่งจังหวัดกับเขาได้ ในความคิดของเขา) เขาขอเริ่มการเปิดกล้องของเรา(คนเดียว เพราะเขาไม่มี)
เปิดจนกระทั่งขอเปิดแบบ 24 ชั่วโมง ทำอะไรที่ไหน แอบหลับไหม อารมณ์ยังไง หึงหนักขึ้นกว่าเดิม คราวนี้มีโกรธที่ไม่ยอมปฏิเสธคนนั้นไปตรงๆ

31 มกรา
เราทะเลาะกันหนักอีกครั้ง เรื่องเวลา ครั้งที่เขาบอกว่าเลิกคุยกันได้แล้ว ตัดใจซะ เข้ากันไม่ได้หรอก ให้เราลบทุกอย่าง รุป เมลล์ จะได้ไม่นึกถึง ไม่เห็นไม่เจอ เดี๋ยวก็ดีเอง แล้วก็ออก msn ไป

1 มกรา
บีไปหาเค้า แน่นอนค่ะ เค้าทำเป็นไม่คุยเหมือนเดิม แต่พอบีจะกลับจริงๆ ก็มากอดเอาไว้ น้ำตาเค้าก็ยังไหลเหมือนเดิม แล้วก็พาไปส่งที่ท่ารถ
เรานั่งคุยกันว่าต้องเลิกกันจริงหรือ ถ้าไม่ดีทำไมต้องให้ความหวังแบบที่ผ่านมา แคร์ สนใจ ขอดูกล้อง หึงหวง ทำเหมือนยังเหมือนเดิม แต่เขากลับใจอ่อนลง แล้วตกลงจะดีกัน และอยู่ด้วยกัน แต่ขอคุยกับแม่เขาก่อน เพราะเขาต้องบวชในวันที่ 16 เริ่มเข้าวัดวันที่ 10
ก็เลยคุยกันไว้ว่าจะมาเจอกันอีก ก่อนเข้าวัดนั่นคือวันที่ 7

2 มกรา
เราเริ่มตกลงกันว่าจะอยู่ยังไง อยู่ที่ไหน ทำงานยังไง มีอะไรต้องปรับเข้าหากัน มีอะไรต้องหวังจากกันบ้าง ทุกอย่างโอเค รอหลังเขาบวชเท่านั้นเอง

4 มกรา
หลังจากกลับมาเมื่อวันที่ 1 เขามีท่าทีเปลี่ยนไปคือคุยกับเราแข็ง ๆ อาจเป็นไปได้เพราะเราเคยไปบอกเค้าไว้ ถ้าไม่คิดจะดี ทำไมถึงให้ความหวัง และกลับมาครั้งนี้ไม่เคยขอเปิดกล้องอีกเลย จนบีทนไม่ไหว
ต้องขอคุย สรุปก็ทะเลาะกัน แม้แต่กล้องกับเสียงเขาก็ปฏิเสธ บีเลยคิดได้ว่า เขากลัวใจอ่อน เขายังรักบี แต่ก็อยากอยู่บ้านตัวเอง สบายๆ อิสระ อย่างที่เขาเคยบอกกับบี เขาบอกว่า ก็อยากดี เขาก็รัก แต่เขาเหนื่อยมาก
อยากพัก กลัวว่าถ้าดีกัน มันไม่ดี แล้วไม่มีความสุข บีเลยขอให้เขาบอกต่อหน้า จากที่จะไปวันที่ 7 จะไปวันนี้เลย แต่เขาห้ามไว้ ยังไม่อยากเจอ
แต่สุดท้ายเขาบอกว่างั้นพรุ่งนี้แล้วกัน (วันที่5)

5 มกรา
เจอกัน ดีกัน มีอะไรดีๆต่อกัน ค้าง 1 คืน ก่อนกลับบีขอพูด เค้าบอกอย่าเลย คุยที่บ้านดีกว่า บีจึงบอกว่า เดี๋ยวกลับไปก็เป็นเหมือนเดิม คนละคนกันเลย เขาบอกครั้งนี้ไม่เป็นแล้วจริงๆ

6 มกรา
เราคุยกันอีกครั้ง ตกลงกัน แต่งานบวชเลื่อนไป 4 มีนา กว่าจะสึก ทำให้ไม่ทันตัวบี สมัครเรียน และสอบเข้า บีเลยขอไปอยู่ก่อยบวช
ตอนแรกเขาก็ชั่งใจ แล้วบอกให้ไปๆกลับๆ แต่มีปัญหาเรื่องเงิน เขาเลยโอเค แล้วขอคุยกับแม่ก่อน 
หลังจากวันนั้นก็เป็นวันแห่งการรอคอยค่ะ เขาไม่คุยกับแม่สักที พร้อมกับคำพูนิ่งๆ ไม่เล่นอย่างที่เคยไปแบบรอบแรก

13 มการา
บีทวงคำตอบอีกครั้ง เขากลับถามบีว่า แล้วจะให้คุยอะไร นั่นสิไม่รู้รออะไร บีรู้สึกเหมือนเขาไม่ได้สนใจจริงๆเย็นชาจริงๆ จึงบอกเขาไปว่า โอเคยอมหยุดความสัมพันธ์
เพื่อนบี(นายขาว เป็นเพื่อนทั้งบีและเขา)มาบอกว่า เขาตกใจมาก รีบไปถามขาวว่า บีเป็นอะไร บอกเขาให้หมดได้ไหม ขาวพยายามเคลียให้ดีกัน แต่เขาก็ปฏิเสธ
แต่สุดท้ายเขาก็อ่อนลง นายขาวให้บีกลับไปคุยว่า มีอะไรที่เขายังไม่รู้ ให้บอกไปให้หมด
บีเริ่มพิมพ์ไปเรื่อยๆ ที่เขาไม่รู้ บีกับขาวเจอกันแล้ว เขาก็หึงอยู่ ตัดพ้อว่า ถ้าขาวไม่ยุให้บีมาหาเขาวันที่1 บีก็คงไม่มา บีรู้สึก ก็หึงนี่ งั้นเรามาคุยกันใหม่
เริ่มกันใหม่มั้ย เขาก็ปฏิเสธ บีก็เงียบหายไป


14 กุมพา ตอนเช้า บีเสนอให้เราเป็นเพื่อนกัน แต่ขออย่างเดียว ขอเป็นเพื่อนที่ดี อย่าทำแข็งใส่กันเลย แต่ก็ยังถาม ว่าเย็นนี้บีไปกับใครกันแน่ มีใครไปบ้าง

15 กุมพา เป็นต้นมา เราคุยกันดีตลอด บีเริ่มยุ่งกับเค้าน้อยลง เค้าเริ่มคุยดีมากขึ้น บีตอบช้า เค้าก็บอกว่า แหมตอบช้าจัง ขอเปิดกล้องทุกวัน
ตลอดเวลาบีระบายความในใจกับขาว ซึ่งบางครั้งนายขาวก็แอบเอาไปบอกเขา จนเขามาบอกกับบีว่า มีอะไรทำไมไม่บอกเขาเอง จะทำผ่านขาวทำไม อย่าทำบ่อยได้ไหม ถ้าเขาใจอ่อนจะทำยังไง
เราเล่นกันมากขึ้น มีมุข ดูคลิปด้วยกัน ในขอบเขตคำว่าเพื่อน

เที่ยงคืนวันที่ 17 บี block เขาไว้ เขาก็มาออนรอบีตื่น แต่เขารู้จากนายขาวมาว่าบีตื่นแล้ว แต่เขาเห็นบีไม่ออน เขาจึงออฟไลน์ไว้ หลังจากนั้น ตี2บีก็ปลดบลอคออน สักพักเขาก็ออนตาม
แต่บีไม่ได้ทักไปเหมือนทุกวัน เขาเองก็ไม่ได้ทักมา บีก็แอบใจเสียอยู่เหมือนกัน เพราะในใจแล้วอยากคุยเหมือนช่วงวันที่ 15-16 มันรู้สึกดี ไม่อยากต้องเงียบแบบนี้ แล้วบีก็หลับไป 6โมง
และแล้วก็เป็นจริง เขาทักบีมา 8 โมงเช้าทำไรอยู่ บีตื่นพอดี (หลับๆตื่นๆ กังวล รอเค้าทัก) เลยบอกว่าพึ่งตื่น เราคุยกัน เขารู้จากนายขาวว่าบีกินข้าวไม่ได้เลย เขาก็บอกให้กินบ้าง อย่าคิดมาก
นอนตรงไหน บีไม่ได้นอนที่ห้อง เขาถามเหตุผลอยู่นาน บีเลยบอกไป บีนอนไม่ได้ มันมีกลิ่น มีความทรงจำอยู่มากมาย
(คุณรู้ไหมคะ ว่าบีไม่ซักผ้าปูที่นอน หมอน ผ้าห่ม เสื้อที่เขาไม่ได้เอาไป ให้กลิ่นเขามันยังอยุ่ในห้อง ถ้าไม่ง่วงจริงๆ แล้วไปนอนบนที่นอนล่ะก็ น้ำตาไหลเชียวค่ะเจ็บแบบสุดๆ คิดถึงมาก
วันที่ 14 นั่นละค่ะ เป็นวันสุดท้ายที่บีนอนห้องนั้น ที่นอนนั้น นอนได้ทั้งคันๆ แบบนั้นล่ะ) บอกให้บีเสียบกล้อง จะขอเปิด
แล้วอยู่ดีๆ เขาก็ถามบีว่า จะไปงานบวชเขาไหม บียังตอบไม่ได้ เขาเลยถามว่าตอบยากหอ บีเลยบอกว่า ใช่ ตอนนี้ก็สบายๆ กลัวว่าไปแล้วเจอ จะคิดมาก
เขาบอกบีว่า "เจอแล้ววิ่งเข้ากอดเลย" แล้วเราก็คุยกันดีๆ ไม่แข็งแล้วต่อไป โดยที่หลังๆมานี้ เขามีทีท่าแบบนี้

1. ช่วยคอมเม้นหน่อยนะคะ ว่าควรจะจบยังไง บีควรวางตัวยังไง เขาคิดอะไรอยู่ หรือแค่ผูกพันธ์
2. ทำไมบีเข้าหา ถึงถอยหนี พอบีหยุด กลับเข้ามา ไม่เข้าาใจจริงๆ
3. เจอหน้ากันใจอ่อนทุกครั้ง เพราะเกี่ยวกับเรื่อง sex มั้ยค่ะ ? (เรามี sex กันทุกครั้งที่เจอค่ะ ผลเนื่องมาจากการกอด -*- มีความรู้สึกว่า เขาอยากให้เราประทับใจเขามากกว่าที่อยู่ด้วยกันอีก)

 




เมื่อ : 17/2/2555 17:40:06
โดย : บีบี